บางที บางสิ่ง..บางอย่างที่เราพบเจออยู่ในแต่ละวันวัน

เราไม่สามารถเอ่ยปากบอกใครได้..

บางสิ่ง..บางอย่างถึงเราพูดไป คนอื่นๆเค้าก็อาจจะไม่สนใจ

เพราะมันไม่ใช่เรื่องของเค้า

เพราะฉะนั้น การมาพิมอะไร ต๊อกๆแต๊กๆ ออนไลน์อย่างนี้

มันก็คงเป็นทางเลือกอย่างนึง ที่เราจะสามารถทำได้...

ไม่ต้องพูดอะไรให้ใครฟัง .. ไม่ต้องกลัวว่าใครจะไม่เข้าใจ ..

อยากรู้สึกเหมือนกับว่า เราเขียนจดหมายหาเพื่อนที่เราไม่เคยรู้จักมาก่อน เราไม่เคยเจอกัน เราไม่เคยเห็นหน้ากัน .. แต่เรา รับรู้ถึงความเป็นไปของเพื่อนคนนั้นได้เสมอ .. ผ่านหน้าจอเล็กๆนี้..

จดหมาย เปิดผนึก..ที่ใครก็อ่านได้ รับรู้ได้ แต่ ไม่ต้องเข้าใจมันนักก็ได้.. เพราะบางที บางเรื่อง คนเขียนจดหมายเองก็ยังไม่เข้าใจเลย..

จดหมายฉบับแรก .. ได้ถูกส่งแล้วในวันนี้..และจะส่งต่อไปเรื่อยๆในวันต่อๆไป..

P.S. เพิ่งทำ Blog เป็นครั้งแรก...รู้สึกตื่นเต้นเหมือนกันแฮะ..อิอิ